Ципрофлоксацин в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению ципрофлоксацина в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток ципрофлоксацина, взаимодействие с другими лекарствами, применение ципрофлоксацина (таблетки) при беременности. Инструкции: Ципрофлоксацин в каплях; Ципрофлоксацин в растворе;
Торговое название: ЦИПРОФЛОКСАЦИН
Международное название: Ципрофлоксацин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые оболочкой,0,25 г и 0,5 г
Показания к применению:
Атс классификация:
Фарм. группа:
Противомикробные препараты для системного использования. Противомикробные препараты – производные хинолона. Фторхинолоны. Ципрофлоксацин. Код АТХJ01MA02
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света местепри температуре не выше 25ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
5 лет. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки белого или почти белого цвета, двояковыпуклые, покрытые оболочкой, на поперечном разрезе виден один слой белого цвета. Таблетки по 250 мг круглой формы, таблетки по 500 мг – овальные.

Состав ципрофлоксацина в таблетках

Однатаблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество ципрофлоксацина

ципрофлоксацина гидрохлорида моногидрат 295 мг и 590 мг, (в пересчете на ципрофлоксацин) 250 мг и 500 мг
295 мг және 590 мг ципрофлоксацин гидрохлориді моногидраты, 250 мг және 500 мг (ципрофлоксацинге шаққанда)

Вспомогательные вещества в ципрофлоксацине

состав ядра: крахмал кукурузный, крахмал прежелатинизированный, кросповидон, лактозы моногидрат, целлюлоза микрокристаллическая, тальк, магния стеарат, состав оболочки: гипромеллоза, макрогол-4000, пропиленгликоль, тальк, коповидон, титана диоксид Е171
ядро құрамы: жүгері крахмалы, желатинденген крахмал, кросповидон, лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, тальк, магний стеараты, кабық құрамы: гипромеллоза, макрогол-4000, пропиленгликоль, тальк, коповидон, титанның қостотығы Е171

Показания к применению таблеток ципрофлоксацина

  • острый и хронический (в стадии обострения) бронхит, пневмония, бронхоэктатическая болезнь, инфекционные осложнения муковисцидоза
  • острый синусит
  • цистит, пиелонефрит
  • осложненные интраабдоминальные инфекции (в комбинации с метронидазолом)
  • хронический бактериальный простатит
  • неосложненная гонорея
  • брюшной тиф, кампилобактериоз, шигеллез, диарея «путешественников»
  • инфицированные язвы, раны, ожоги, абсцессы, флегмона
  • остеомиелит, септический артрит
  • инфекции у больных с нейтропенией
  • профилактика и лечение легочной формы сибирской язвы (инфицирование Bacillusanthracis)
Дети
  • терапия осложнений, вызванных Pseudomonasaeruginosa у детей с муковисцидозом легких от 6 до 17 лет
  • профилактика и лечение легочной формы сибирской язвы (инфицирование Bacillusanthracis)
  • жедел және созылмалы (асқыну сатысындағы) бронхитте, пневмонияда, бронхоэктатикалық ауруда, муковисцидоздың жұқпалы асқынуында
  • жедел синуситте
  • циститте, пиелонефритте
  • асқынған интраабдоминальді жұқпаларда (метронидазолмен біріктіріп)
  • созылмалы бактериялық простатитте
  • асқынбаған созда
  • іш сүзегінде, кампилобактериозда, шигеллезде, «саяхатшылар» диареясында
  • жұқпаланған ойық жараларда, жараларда, күюлерде, абсцесстерде, флегмонада
  • остеомиелитте, септикалық артритте
  • нейтропениясы бар науқастардағы жұқпаларда
  • сібір ойық жарасының өкпедегі формасының (Bacillusanthracis жұқтыру) алдын алуда және емдегенде
Балалар
  • өкпе муковисцидозы бар 6-дан 17 жасқа дейінгі балаларда Pseudomonasaeruginosa туындатқан асқынуларды емдегенде
  • сібір ойық жарасының өкпедегі формасының (Bacillusanthracis жұқтыру) алдын алуда және емдегенде

Противопоказания ципрофлоксацина в таблетках

  • гиперчувствительность к препарату
  • одновременный прием с тизанидином (риск выраженного снижения артериального давления (АД), сонливости)
  • беременность и период лактации
  • подростковый возраст до 18 лет (кроме терапии осложнений, вызванных Pseudomonasaeruginosa у детей с муковисцидозом легких от 6 до 17 лет; профилактика и лечение легочной формы сибирской язвы, инфицированной Bacillusanthracis)
  • непереносимость лактозы
  • недостаточность лактазы
  • глюкозо-галактозная мальабсорбция
  • эпилепсия
  • препаратқа аса жоғары сезімталдық
  • тизанидинмен бір мезгілде қабылдау (артериялық қысымның (АҚ) айқын төмендеу қаупі, ұйқышылдық)
  • жүктілік және лактация
  • 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер (өкпе муковисцидозы бар 6-дан 17 жасқа дейінгі балаларда aeruginosa туындатқан асқынуларды емдеуден басқа; Bacillusanthracis жұқтырған сібір ойық жарасы өкпедегі формасының алдын алу және емдеу)
  • лактозаны көтере алмаушылық
  • лактаза жеткіліксіздігі
  • глюкозо-галактоза мальабсорбциясы
  • эпилепсия

Побочные действия таблеток ципрофлоксацина

Часто
  • тошнота, диарея
Иногда
  • рвота, боль в животе, снижение аппетита
  • головокружение, головная боль, повышенная утомляемость, тревожность,
  • нарушение вкуса и обоняния
  • лейкопения, эозинофилия
Редко
  • чувство слабости, длительное применение антибиотика может вызвать появление устойчивых штаммов бактерий и грибов
  • метеоризм
  • тахикардия, нарушение сердечного ритма, периферические отеки
  • тромбоцитопения
  • гипопротромбинемия, повышение активности «печеночных» трансаминаз и щелочной фосфатазы, креатинина, билирубина и мочевины
  • васкулиты
Очень редко
  • боль в суставах, воспаление в суставах
  • холестатическая желтуха (особенно у пациентов с перенесенными заболеваниями печени), гепатит, гепатонекроз, псевдомембранозный колит
  • тремор, бессонница, «кошмарные» сновидения, периферическая паралгезия (аномалия восприятия чувства боли), потливость, повышение внутричерепного давления, неустойчивость при ходьбе, тревожность, спутанность сознания, депрессия, галлюцинации, а также другие проявления психотических реакций (изредка прогрессирующие до состояний, в которых пациент может причинить себе вред), мигрень, обморочные состояния
  • нарушение зрения (диплопия, изменение цветовосприятия), шум в ушах, снижение слуха
  • повышение концентраций липазы, амилазы
  • снижение артериального давления, тромбоз церебральных артерий
  • гранулоцитопения, анемия, лейкоцитоз, агранулоцитоз, тромбоцитоз, панцитопения, гемолитическая анемия, угнетение костного мозга, изменение уровня протромбина
  • гиперкреатининемия, гипербилирубинемия, гипергликемия
  • периферическая нейропатия
  • диспноэ, отек гортани
  • психоз, изредка с суицидальными тенденциями
  • гематурия, кристаллурия (прежде всего при щелочной моче и низком диурезе), острая почечная недостаточность, вагинальный кандидоз, гломерулонефрит, дизурия, полиурия, задержка мочи, альбуминурия, уретральные кровотечения, гематурия, снижение азотвыделительной функции почек, интерстициальный нефрит
  • аллергические реакции: иногда – кожный зуд, редко – крапивница, отек лица или гортани, анафилактический шок, очень редко – образование волдырей, сопровождающихся кровотечениями, и появление маленьких узелков, образующих струпья, лекарственная лихорадка, точечные кровоизлияния на коже (петехии), одышка, эозинофилия, васкулит, узловая эритема, мультиформная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона), токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла), реакции фоточувствительности
  • прочие: астения, повышенная светочувствительность, суперинфекции (кандидоз, псевдомембранозный колит), «приливы» крови к лицу, повышенное потоотделение, артралгия, артрит, тендовагинит, разрывы сухожилий, миалгия, реакции типа сывороточной болезни
Жиі:
  • жүрек айнуы, диарея
Кейде:
  • құсу, іштің ауыруы, тәбеттің төмендеуі,
  • бас айналуы, бас ауыруы, қатты қажушылық, үрейлену,
  • дәм мен иісті сезінудің бұзылуы
  • лейкопения, эозинофилия
Сирек:
  • әлсіздікті сезіну, антибиотикті ұзақ қолдану бактериялар мен зеңдердің төзімді штамдары пайда болуын туындатуы мүмкін
  • метеоризм
  • тахикардия, жүрек ырғағының бұзылуы, шеткергі ісінулер
  • тромбоцитопения
  • гипопротромбинемия, «бауыр» трансаминазалары мен сілтілік фосфатазалар, креатинин, билирубин және мочевина белсенділігінің жоғарылауы
  • васкулиттер
Өте сирек:
  • буынның ауыруы, буынның қабынуы
  • лестатикалық сары ауру (әсіресе бауыр ауруын өткергендерде), гепатит, гепатонекроз, жалған жарғақшалы колит
  • тремор, ұйқысыздық, «шым-шытырық» түс көру, шеткергі паралгезия (ауыруды сезіну аномалиясы), тершеңдік, бас сүйек ішілік қысымның жоғарылауы, жүрудің нық болмауы, үрейлену, сананың шатасуы, депрессия, елестеулер, сондай-ақ психотикалық реакциялардың (кейде емделуші өзіне зақым келтіретін жай-күйге дейін өршитін) басқа да көріністері, бас сақинасы, естен тану жай-күйлері
  • көрудің бұзылуы (диплопия, түсті қабылдаудың өзгеруі), құлақтағы шуыл, естудің төмендеуі
  • липаза, амилаза концентрациясының жоғарылауы
  • артериялық қысымның төмендеуі, церебральді артериялардың тромбозы
  • гранулоцитопения, анемия, лейкоцитоз, агранулоцитоз, тромбоцитоз, панцитопения, гемолитикалық анемия, сүйек кемігінің бәсеңдеуі, протромбин деңгейінің өзгеруі
  • гиперкреатининемия, гипербилирубинемия, гипергликемия
  • шеткергі нейропатия
  • диспноэ, өңештің ісінуі
  • кейде суицидтік тенденциясы болатын психоз
  • гематурия, кристаллурия (алдымен сілтілік несепте және төмен диурезде), жедел бүйрек жеткіліксіздігі, қынаптық кандидоз, гломерулонефрит, дизурия, полиурия, несептің іркілуі, альбуминурия, уретральді қан кетулер, гематурия, бүйректің азот бөліп шығару функциясының төмендеуі, интерстициальді нефрит
  • аллергиялық реакциялар: кейде – терінің қышуы, сирек – есекжем, беттің немесе көмейдің ісінуі, өте сирек – қан кету қатар жүретін күлдіреуіктердің пайда болуы, қабыршықтанатын кішкене түйіндердің пайда болуы, дәрілік қызба, терідегі нүктелік қан құйылулар (петехиялар), ентігу, эозинофилия, васкулит, түйінді эритема, мультиформалы экссудатты эритема (соның ішінде Стивенс-Джонсон синдромы,уытты эпидермальдіі некролиз (Лайелл синдромы), фотосезімталдық реакциялары
  • басқалары: астения, жарыққа сезімталдықтың жоғарылауы, асқын жұқпалар (кандидоз, жалған жарғақшалы колит), бетке «қан тебу», қатты терлеу, артралгия, артрит, тендовагинит, сіңірдің үзілуі, миалгия, сарысу құю ауруы типті реакциялар

Особые указания к применению

С осторожностью: выраженный атеросклероз сосудов головного мозга, нарушение мозгового кровообращения, психические заболевания, эпилепсия, выраженная почечная и/или печеночная недостаточность, пожилой возраст, поражения сухожилий при ранее проводившейся терапии фторхинолонами.

Ципрофлоксацин не является препаратом выбора при подозреваемой или установленной пневмонии, вызванной Streptococcuspneumoniae.

Во избежание развития кристаллурии недопустимо превышение рекомендованной суточной дозы, необходимо также достаточное потребление жидкости и поддержание кислой реакции мочи.

Больным с эпилепсией, приступами судорог в анамнезе, сосудистыми заболеваниями и органическими поражениями мозга, в связи с угрозой развития побочных реакций со стороны центральной нервной системы (ЦНС) ципрофлоксацин следует назначать только по «жизненным» показаниям.

При возникновении во время или после лечения тяжелой и длительной диареи следует исключить диагноз псевдомембранозного колита, который требует немедленной отмены препарата и назначения соответствующего лечения.

Случаи полинейропатии (на основании неврологических симптомов, таких, как боли, жжение, нарушения чувствительности или мышечная слабость, по отдельности или в комбинации) встречались у пациентов, получавших ципрофлоксацин. Препарат следует отменить у пациентов с симптомами нейропатии, включая боли, жжения, покалывания, онемение, и/или слабость с целью предотвращения развития необратимых нарушений.

Имеются случаи о серьезных и фатальных реакциях у пациентов, параллельно применяющих ципрофлоксацин и теофиллин. Эти реакции включали остановку сердца, судороги, эпилептическое состояние и нарушение дыхания. Хотя эти сообщения касаются подобных серьезных отрицательных воздействий у пациентов, получающих только теофиллин, но возможность, что эти реакции могут быть вызваны ципрофлоксацином, не была исключена. Если сопутствующего использования нельзя избежать, то уровень теофиллина в сыворотке должен быть проверен и внесены соответствующие корректировки дозировки.

Терапия хинолонами может быть связана с реакциями гиперчувствительности, даже после однократного приема. Терапия препаратом должна прекращаться при первых признаках аллергической реакции. При тяжелых анафилактических реакциях требуется немедленная неотложная помощь.

Как и в случае с другими антимикробными средствами широкого спектра действия, длительное применение препарата может приводить к избыточному росту нечувствительных микроорганизмов и суперинфекции. Как и в случае с другими сильно действующими препаратами, на фоне длительной терапии рекомендуется периодическая оценка функций органов и систем, включая почечные, печеночные и гемопоэтические функции.

CYP450: Ципрофлоксацин - ингибитор пути печеночного CYP1A2 фермента. Coвместное применение ципрофлоксацина с другими лекарственными препаратами, прежде всего метаболизируемымиCYP1A2 (например, теофиллин, метилксантины, тизанидин), приводит к увеличенным концентрациям в плазме препаратов, вводимых совместно, и может привести к клинически значительным фармакодинамическим побочным эффектам вводимых совместно препаратов.

Тяжелые инфекции и микст – инфекции грамм – положительными и анаэробными патогенами
Монотерапияципрофлоксацином не предназначена для лечения тяжелых инфекций и инфекций, возможно, вызванных грамм – позитивными или анаэробными патогенами. При таких инфекциях ципрофлоксацин следует применять совместно с прочими адекватными антибактериальными препаратами.

Стрептококковые инфекции (включая вызванные StreptococcusPneumoniae)
Ципрофлоксацин не рекомендуется к применению с целью терапии стрептококковых инфекций ввиду неадекватного уровня эффективности.

Инфекции мочеполовых путей.
Фторхинолон – резистентные гонококковые уретриты, цервициты, эпидидимо – орхиты и воспалительные процессы малого таза могут вызываться изолированными штаммами NeisseriaGonorrhoeae. Следовательно, ципрофлоксацин следует применять для терапии гонококковых уретритов или цервицитов только в случае исключения ципрофлоксацин – резистентных микроорганизмов. Для терапии эпидидимо – орхитов и воспалительных процессов малого таза эмпирическое применение ципрофлоксацина следует рассматривать только в комбинации с прочими адекватными антибактериальными веществами (например, цефалоспорин), если только ципрофлоксацин – резистентные микроорганизмы не исключены на основании данных. Если клинического улучшения нет на третьи сутки терапии, ее следует отменить.

Инфекции мочевых путей.
Резистентность к фторхинолонам со стороны кишечной палочки – наиболее часто встречаемого патогена, задействованного в развитии инфекций мочевых путей. Врачам рекомендуется учитывать местную распространенность резистентной к фторхинолонам кишечной палочки. Однократное введение ципрофлоксацина по оценкам связано с более низкой эффективностью, чем длительная терапия. Это также следует принимать во внимание относительно повышающегося уровня резистентности кишечной палочки к хинолонам.

Внутриабдоминальные инфекции.
Имеется ограниченный объем данных относительно эффективности терапии послеоперационных внутриабдоминальных инфекций.

Диарея путешественников.
При выборе ципрофлоксацина следует учитывать информацию по резистентности к ципрофлоксацину релевантных патогенов в посещаемых странах.

Инфекционные патологии костей и суставов.
Ципрофлоксацин следует применять в комбинации с прочими антибактериальными веществами в зависимости от результатов микробиологического исследования.

Скелетно – мышечная система.
В целом ципрофлоксацин не следует применять у пациентов с заболеваниями/нарушениями сухожильной ткани в анамнезе, связанных с применением ципрофлоксацина. Тем не менее, в очень редких случаях, после микробиологического исследования этиологического агента и тщательного анализа соотношения риска и выгоды ципрофлоксацин можно назначать таким пациентам для терапии некоторых тяжелых инфекций, в частности в случае неудачи стандартной терапии или наличия резистентности микроорганизмов при условии, что микробиологическое обследование обосновывает применение ципрофлоксацина. В условиях применения ципрофлоксацина могут развиваться тендиниты и разрывы сухожилий (особенно Ахиллова сухожилия), иногда в двухстороннем варианте, и даже в первые 48 часов после начала терапии. Воспаления и разрывы сухожилий могут происходить даже по прошествии нескольких месяцев после отмены терапии ципрофлоксацином. Риск тендинопатии может повышаться у пожилых пациентов или пациентов, одновременно получающих терапию кортикостероидами. При наличии любых симптомов тендинита (например, болезненный отек, воспаление), терапию ципрофлоксацином следует отменить. Следует соблюдать покой пораженной конечности. Ципрофлоксацин следует применять с осторожностью у пациентов с тяжелой псевдопаралитической миастенией.

Фотосенсибилизация
Ципрофлоксацин, как было доказано, вызывает реакции фотосенсибилизации. Пациентам, принимающим ципрофлоксацин, следует избегать прямого контакта с солнечными лучами или УФ – облучения в ходе лечения.

Нарушения со стороны сердечнососудистой системы.
Следует применять хинолоны с осторожностью у пациентов с известными факторами риска относительно удлинения QT – интервала, такими, как:
  • наследственный синдром удлиненного QT – интервала;
  • одновременное применение препаратов, удлиняющих QT – интервал (например, антиаритмические средства классов 1А и 3, трициклические антидепрессанты, макролиды, антипсихотические препараты).
  • некорректированные электролитные нарушения (например, гипокалиемия, гипомагниемия);
  • сердечные патологии (например, сердечная недостаточность, инфаркт миокарда, брадикардия).
Пожилые пациенты и женщины могут оказаться более чувствительными к QT – удлиняющим препаратам.

Следовательно, при применении фторхинолонов, включая сюда ципрофлоксацин, в данных популяциях следует проявлять осторожность.

Сообщалось о случаях кристаллурии, связанной с ципрофлоксацином. Пациенты, получающие ципрофлоксацин, должны адекватно пить, причем следует избегать избыточно щелочной реакции мочи.

Нарушения функции почек
Поскольку ципрофлоксацин в основном выделяется в неизмененном виде через почки у пациентов с нарушением почечной функции требуется корректировка дозировок, во избежание усугубления побочных эффектов препарата ввиду накопления ципрофлоксацина.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Во время лечения следует воздерживаться от управления транспортными средствами и обслуживания машин и механизмов, требующих повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций. При применении ципрофлоксацина следует избегать прямых солнечных лучей и интенсивного ультрафиолетового излучения. В случае возникновения фоточувствительности (появления ожогоподобных кожных реакций) прием препарата следует прекратить.
Сақтықпен: ми тамырларының айқын атеросклерозы, ми қан айналымының бұзылуы, психикалық аурулар, бүйректің және/немесе бауырдың айқын жеткіліксіздігі, егде жас, ертеректе фторхинолондармен жүргізілген ем кезінде сіңірлердің зақымдануы.

Ципрофлоксацин Streptococcuspneumoniae туғызған пневмонияға күдік болғанда немесе анықталғанда таңдау препараты болып табылмайды.

Кристаллурияның дамуын болғызбау үшін ұсынылған тәуліктік дозаны арттыруға жол берілмейді, сондай-ақ сұйықтықты жеткілікті мөлшерде қабылдау және несептің қышқыл реакциясын ұстап тұру қажет.

Орталық жүйке жүйесі (ОЖЖ) тарапынан болатын жағымсыз әсерлерінің даму қаупіне байланысты сыртартқысында эпилепсия, құрысу ұстамалары және миының органикалық зақымдануы бар науқастарға ципрофлоксацинді «өмірлік» көрсетілім бойынша тағайындау керек.

Емдеу кезінде немесе емдеуден кейін ауыр және ұзақ диарея пайда болғанда препаратты дереу тоқтатуды және тиісінше ем тағайындауды қажет ететін жалған жарғақшалы колиттің диагозын жоққа шығару керек.

Полинейропатия жағдайлары (ауыру, ашыту, сезімталдықтың бұзылуы немесе бұлшықет әлсіздігі сияқты неврологиялық симптомдар негізінде, жекелей немесе біріктірілімде) ципрофлоксацин алған емделушілерде кездескен. Препаратты қайтымсыз бұзылулар дамуын болдырмау мақсатында ауыру, күйдіру, шаншу, жансыздану, және/немесе әлсіздікті қоса, нейропатия симптомдары бар емделушілерде тоқтату керек. Ципрофлоксацин мен теофиллинді қатар қолданатын емделушілерде күрделі және болмай қоймайтын реакциялар жағдайлары болған. Бұл реакцияларға жүректің тоқтап қалуы, құрысулар, эпилепсиялық жай-күй мен тыныс алудың бұзылуын қосады. Бұл хабарламалар тек теофиллин алатын емделушілердегі ұқсас күрделі жағымсыз әсерлерге қатысты болғанымен, бұл реакцияларды ципрофлоксациннің туындатуы мүмкін екендігі де жоққа шығарылмаған. Егер қатар пайдаланбау мүмкін болмаса, онда сарысуда теофиллин деңгейінің тексерілуі және дозасының тиісті түзетулері енгізілуі тиіс.

Хинолондармен емдеу тіпті бір реттік қабылдаудан кейін де, аса жоғары сезімталдық реакцияларымен байланысты болуы мүмкін. Препаратпен емдеу аллергиялық реакциялардың бірініші белгілерінде-ақ тоқтатылуы тиіс. Ауыр анафилактикалық реакцияларда дереу шұғыл жәрдем қажет етіледі.

Әсер ету ақымы кең басқа да микробтарға қарсы дәрілер жағдайындағы сияқты препаратты ұзақ қолдану сезімтал емес микроорганизмдердің шамадан тыс өсуіне және асқын жұқпаға әкелуі мүмкін. Басқа да күшті әсер ететін препараттармен жағдайдағы сияқты, ұзақ емдеу аясында бүйрек, бауыр және гемопоэтикалық функцияларды қоса, ағзалар мен жүйелер функциясын мезгіл-мезгіл бағалау ұсынылады.

CYP450: Ципрофлоксацин – бауыр CYP1A2 ферменті жолының тежегіші. Ципрофлоксацинді басқа дәрілік, ең алдымен CYP1A2 метаболизденетін препараттармен (мысалы, теофиллин, метилксантиндер, тизанидин) бірге қолдану, біріктіріп енгізілген препараттар плазмасында бірге енгізілген концентрациялардың артуына әкеледі және бірге енгізілген препараттардың клиникалық мәнді фармакодинамикалық жағымсыз әсерлеріне әкеп соғуы мүмкін.

Грамм – оң және анаэробты патогендермен ауыр жұқпалар және микст – жұқпалар
Ципрофлоксацинмен монотерапия ауыр жұқпаларды және грамм – оң немесе анаэробты патогендер туындатқан болуы ықтимал жұқпаларды емдеуге арналмаған. Мұндай жұқпалар кезінде ципрофлоксацинді басқа да талапқа сай антибактериялық препараттармен бірге қолданған жөн.

Стрептококк жұқпалары (StreptococcusPneumoniae туындатқанды қоса)
Тиімділік деңгейінің талапқа сай болмауын ескере отырып, стрептококк жұқпаларын емдеу мақсатында ципрофлоксацинді қолдану ұсынылмайды.

Несеп-жыныс жолдары жұқпалары
Фторхинолон – төзімді гонококты уретриттер, цервицитер, эпидидимо – орхиттер мен кіші жамбас қабыну үдерістерін оқшауланған NeisseriaGonorrhoeae штамдары туындатуы мүмкін. Демек, ципрофлоксацинді гонококты уретриттерді немесе цервициттерді емдеуге тек ципрофлоксацинге төзімді микроорганизмдерді жоққа шығарыған жағдайда ғана қолданған жөн. Эпидидимо – орхиттер мен кіші жамбас қабыну үдерістерін емдеу үшін ципрофлоксацинді эмпирикалық қолдануды басқа талапқа сай бактерияға қарсы дәрілермен (мысалы, цефалоспорин), егер ципрофлоксацинге төзімді микроорганизмдер деректер негізінде жоққа шығарылмаған жағдайда ғана қарастыруға болады. Егер емдеудің үшінші тәулігінде клиникалық жақсаруы болмаса, оны тоқтату керек.

Несеп жолдарының жұқпалары
Фторхинолондарға төзімділігі несеп жолдары жұқпаларының дамуына тартылған анағұрлым жиі кездесетін патоген – ішек таяқшасы тарапынан. Дәрігерлер фторхинолондарға төзімді ішек таяқшасының жергілікті таралуын ескергендері дұрыс. Бағалау бойынша ципрофлоксацинді бір реттік енгізу ұзақ емдеуге қарағанда тиімділігінің барынша төмен болуымен байланысты. Мұны да хинолондарға ішек таяқшасы төзімділігін арттыратын деңгейге қатысты назарда ұстау керек.

Ішкі абдоминальді жұқпалар
Операциядан кейінгі ішкі абдоминальді жұқпаларды емдеу тиімділігіне қатысты деректердің шектеулі мөлшері бар.

Саяхатшылар диареясы
Ципрофлоксацинді таңдаған кезде барған елдердегі релевантты патогендердің ципрофлоксацинге төзімділігі жөніндегі ақпаратты ескерген жөн.

Сүйек пен буынның жұқпа патологиясы
Ципрофлоксацинді микробиологиялық зерттеулер нәтижелеріне байланысты басқа да бактерияға қарсы дәрілермен біріктірілімде қолданған жөн.

Қаңқа-бұлшықет жүйесі
Жалпы алғанда сыртартқыда ципрофлоксацин қолданумен байланысты сіңірлер тінінің аурулары/бұзылулары бар емделушілерге ципрофлоксацинді қолданбаған жөн. Дегенмен, өте сирек жағдайларда этиологиялық агентті микробиологиялық зерттеу және қауіп пен пайда арақатынасына мұқият талдаудан кейін ципрофлоксацинді мұндай емделушілерге кейбір ауыр жұқпаларды емдеу үшін, атап айтқанда стандартты емдеу сәтсіз немесе микроорганизмдер төзімділігі болған, микробиологиялық тексеру ципрофлоксацин қолдануды негіздеген жағдайда тағайындауға болады. Ципрофлоксацинді қолдану жағдайында тендиниттер және сіңірдің үзілулері (әсіресе Ахилл сіңірлері), кейде екі жақты нұсқада, тіптен емдеуді бастағаннан кейінгі алғашқы 48 сағат ішінде де дамуы мүмкін. Сіңірлердің қабынуы мен үзілулері ципрофлоксацинмен емдеуді тоқтатқан соң бірнеше ай өткенде де болуы мүмкін. Егде емделушілерде немесе кортикостероидтармен бір мезгілде ем алатын емделушілерде тендинопатия қаупі артуы мүмкін. Тендиниттің кез келген симптомдары болғанда (мысалы, ауыратын ісіну, қабыну) ципрофлоксацинмен емдеуді тоқтатқан жөн. Зақымданған аяқ-қолдың тыныштығын сақтаған жөн. Ципрофлоксацинді ауыр жалған салдану миастениясы бар емделушілерде сақтықпен қолданған жөн.

Фотосенсибилизация.
Ципрофлоксацин, дәлелденгендей, фотосенсибилизация реакциясын туындатады. Ципрофлоксацин қабылдайтын емделушілердің тікілей күн сәулесімен немесе емдеу барысында УК сәулеленуімен жанасуын болдырмаған жөн.

Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан болатын бұзылулар.
QT – аралығы ұзаруына қатысты мынадай белгілі қауіп факторлары бар емделушілерде хинолондарды сақтықпен қолданған жөн:
  • тұқым қуалайтын ұзарған QT – аралығы синдромы;
  • QT – аралықты ұзартатын препараттарды бір мезгілде қолдану (мысалы, 1А және 3 класты антиаритмиялық дәрілер, үшциклді антидепрессанттар, макролидтер, антипсихотикалық препараттар).
  • түзетілмеген электролиттік бұзылулар (мысалы, гипокалиемия, гипомагниемия);
  • жүрек патологиясы (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия).
Егде емделушілер мен әйелдер QT – ұзартқыш препараттарға анағұрлым сезімтал болулары мүмкін.

Демек, фторхинолондарды, осыған ципрофлоксацинді қоса қолданғанда, бұл популяцияларда сақтық танытқан дұрыс.

Ципрофлоксацинмен байланысты кристаллурия жағдайлары туралы хабарланған. Ципрофлоксацин алатын емделушілердің талапқа сай ішулері тиіс, әрі несептің шамадан тыс сілтілік реакциясын болдырмаған жөн.

Бүйрек функциясының бұзылуы
Ципрофлоксацин негізінен өзгермеген түрде бүйрек арқылы шығарылатын болғандықтан бүйрек функциясының бұзылуы бар емделушілерде ципрофлоксациннің жинақталуы ескеріле отырып, препараттың жағымсыз әсерлері ушығуын болдырмас үшін дозаны түзету қажет етіледі.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Емдеу кезінде көлік құралдарын басқарудан және жоғары назар аударуды қажет ететін машиналар мен меанизмдерге қызмет көрсетуден тартына тұрған жөн. Ципрофлоксацинді қолдану кезінде тікелей түсетін күн сәуесі мен ультракүлгін сәулелерден аулақ болу керек. Фотосезімталдық пайда болған (күю тәрізді тері реакцияларының пайда болуы) жағдайда препаратты қабылдауды тоқтату керек.

Дозировка и способ применения

Внутрь. Таблетки следует проглатывать целиком с небольшим количеством жидкости после еды. При приеме таблетки натощак активное вещество всасывается быстрее.

При инфекциях нижних дыхательных путей легкой и средней тяжести – 500 мг 2 раза в сутки, при тяжелом течении – 750 мг 2 раза в сутки. Курс лечения – 7-14 дней.

При остром синусите – по 500 мг 2 раза в сутки. Курс лечения – 7-14 дней.

При инфекции кожи и мягких тканей легкой и средней степени – 500 мг 2 раза в сутки, при тяжелом течении – 750 мг 2 раза в сутки. Курс лечения – 7-14 дней.

При инфекциях костей и суставов легкой и средней степени – 500 мг 2 раза в сутки, при тяжелом течении – 750 мг 2 раза в сутки. Курс лечения – до 4-6 нед.

При инфекциях мочевыводящих путей – по 250-500 мг 2 раза в сутки, курс лечения – 7-14 дней, при неосложненном цистите у женщин – 3 дня.

При хроническом бактериальном простатите – по 500 мг 2 раза в сутки, курс лечения – 28 дней.

При неосложненной гонорее – 250-500 мг однократно.

Инфекционная диарея – по 500 мг 2 раза в сутки, курс лечения – 5-7 дней.

При брюшном тифе – по 500 мг 2 раза в сутки, курс лечения – 7 дней.

При осложненных интраабдоминальных инфекциях – по 500 мг каждые 12 ч в течение 7-14 дней.

Для профилактики и лечения легочной формы сибирской язвы – по 500 мг 2 раза в сутки.

Длительность лечения зависит от тяжести заболевания, клинических и бактериологических результатов.

ХПН: при КК более 60 мл/мин коррекции дозы не требуется; при КК 30-50 мл/мин – 250-500 мг каждые 12 ч; при КК < 30 мл/мин – 250-500 мг каждые 18 ч. Если больному проводится гемодиализ или перитонеальный диализ – 250-500 мг/сут, но принимать следует после сеанса гемодиализа.

В педиатрии:
  • при лечении осложнений, вызванных Pseudomonasaeruginosa, у детей с муковисцидозом легких от 6 до 17 лет – 20 мг/кг 2 раза в сутки (максимальная доза 1,5 г). Продолжительность лечения – 10-14 дней.
  • при легочной форме сибирской язвы (профилактика и лечение) – 15 мг/кг 2 раза в день. Максимальная разовая доза – 500 мг, суточная– 1 г. Общая продолжительность приема ципрофлоксацина – 60 дней.
Ішке қабылдауға. Таблеткаларды тамақтан кейін аздаған мөлшердегі сумен бүтіндей жұту керек. Таблетканы ашқарынға қабылдағанда белсенді заты жылдамырақ сіңеді.

Төменгі тыныс жолдарының жеңіл және орташа ауырлықтағы жұқпаларында - тәулігіне 2 рет 500 мг, ауыр өтуінде - тәулігіне 2 рет 750 мг. Емдеу курсы - 7-14 күн.

Жедел синуситте - тәулігіне 2 рет 500 мг-ден. Емдеу курсы – 7-14 күн.

Тері мен жұмсақ тіндердің жеңіл және орташа ауырлықтағы жұқпаларында - тәулігіне 2 рет 500 мг, ауыр өтуінде - тәулігіне 2 рет 750 мг. Емдеу курсы - 7-14 күн.

Сүйек пен буындардың жеңіл және орташа дәрежедегі жұқпаларында тәулігіне 2 рет 500 мг, ауыр өтуінде - тәулігіне 2 рет 750 мг. Емдеу курсы 4-6 аптаға дейін.

Несеп шығару жолдарының жұқпаларында - тәулігіне 2 рет 250-500 мг, емдеу курсы - 7-14 күн, әйелдердегі асқынбаған циститте – 3 күн.

Созылмалы бактериялық простатитте - тәулігіне 2 рет 500 мг, емдеу курсы - 28 күн.

Асқынбаған созда- бір рет 250-500 мг.

Жұқпалы диареяда - тәулігіне 2 рет 500 мг, емдеу курсы - 5-7 күн.

Іш сүзегінде - тәулігіне 2 рет 500 мг, емдеу курсы – 7 күн.

Асқынған интраабдоминальді жұқпаларда – 7-14 күн бойы әр 12 сағат сайын 500 мг-ден.

Сібір ойық жарасының өкпедегі формасының алдын алу және емдеу үшін - 60 күн бойы тәулігіне 2 рет 500 мг.

Емдеу курсының ұзақтығы аурудың ауырлығына, клиникалық және бактериологиялық нәтижелерге байланысты.
БСЖ: КК 60 мл/мин көп болғанда дозаны түзету қажет емес; КК 30-50 мл/мин болғанда әрбір 12 сағат сайын – 250-500 мг; КК< 30 мл/мин болғанда әр 18 сағат сайын - 250-500 мг. Егер науқасқа гемодиализ немесе перитонеальді диализ жүргізілсе – тәулігіне 250-500 мг, бірақ гемодиализ сеансынан кейін қабылдау керек.

Педиатрияда:
  • өкпе муковисцидозы бар 6-дан 17 жасқа дейінгі балаларда Pseudomonasaeruginosa туындатқан асқынуларды емдегенде - тәулігіне 2 рет 20 мг/кг (ең жоғарғы доза 1,5 г). Емдеу ұзақтығы - 10-14 күн.
  • сібір ойық жарасының өкпедегі формасында (алдын алуда және емдегенде) - күніне 2 рет 15 мг/кг. Ең жоғарғы дозасы - 500 мг, тәуліктік - 1 г. Ципрофлоксацинді қабылдаудың жалпы ұзақтығы - 60 күн.

Взаимодействие с лекарствами

Вследствие снижения активности процессов микросомального окисления в гепатоцитахципрофлоксацин повышает концентрацию и удлиняет Т1/2 теофиллина (и других ксантинов, например кофеина), пероральных гипогликемических лекарственных средств, антикоагулянтных средств непрямого действия, способствует снижению протромбинового индекса.

При сочетании с другими противомикробными ЛС (бета-лактамные антибиотики, аминогликазиды, клиндамицин, метронидазол) обычно наблюдается синергизм; можно успешно применяться в комбинации с азлоциллином и цефтазидимом при инфекциях, вызванных Pseudomonasspp.; с мезлоциллином, азлоциллином и другими бета-лактамными антибиотиками – при стрептококковых инфекциях; с изоксазолилпенициллинами и ванкомицином – при стафилококковых инфекциях; с метронидазолом и клиндамицином – при анаэробных инфекциях.

Ципрофлоксацин усиливает нефротоксическое действие циклоспорина, отмечается увеличение сывороточного креатинина, у таких пациентов необходим контроль этого показателя 2 раза в неделю.

При одновременном приеме усиливает действие антикоагулянтных средств непрямого действия.

Пероральный прием совместно с железосодержащими ЛС, сукральфатом и антацидными ЛС, содержащими ионы магния, кальция и алюминия, приводит к снижению всасывания ципрофлоксацина, поэтому его следует назначать за 1-2 ч до или через 4 ч после приема вышеуказанных ЛС.

Нестероидные противовоспалительные препараты (исключая ацетилсалициловую кислоту) повышают риск развития судорог.

Диданозин снижение всасывание ципрофлоксацина вследствие образования с ним комплексов с содержащимися в диданозине ионов алюминия и магния.

Метоклопрамид ускоряет абсорбцию, что приводит к уменьшению времени достижения его Сmax.

Совместное применение урикозурических ЛС приводит к замедлению выведения (до 50 %) и повышению плазменной концентрации ципрофлоксацина.

Повышает Сmax в 7 раз (от 4 до 21 раза) и площадь под кривой «концентрация-время» (AUC) в 10 раз (от 6 до 24 раз) тизанидина, что повышает риск выраженного снижения артериального давления и сонливости.

Пробенецид: пробенецид нарушает почечную экскрецию ципрофлоксацина. Совместное применение пробенецида и ципрофлоксацина повышает концентрации ципрофлоксацина в плазме крови.

Омепразол: одновременное применение ципрофлоксацина и омепразола приводит к незначительному снижению максимальной плазменной концентрации и средней концентрации в моче ципрофлоксацина.

Теофиллин: при одновременном применении сифлокса и теофиллина возможно повышение концентрации в крови последнего. В таких случаях необходимо корригировать дозу теофиллина.

Тизанидин: одновременный прием с тизанидином ведет к повышениюконцентрации тизанидина в сыворотке крови, усугубляется гипотензия и усиливается седативный эффект.
Кофеин: некоторые хинолоны, в том числе ципрофлоксацин, снижают клиренс кофеина и могут продлить период его полувыведения из сыворотки крови.

Метотрексат: почечный канальцевый транспорт метотрексата может ингибироваться при одновременном приеме ципрофлоксацина, что может привести к повышению уровня метотрексата в плазме. В результате может повыситься риск токсических реакций, связанных с приемом метотрексата. Поэтому пациенты, принимающие метотрексат должны находиться под тщательным наблюдением при одновременном назначении терапии ципрофлоксацином.

Фенитоин: одновременное применение ципрофлоксацина и фенитоина может приводить к повышению или понижению плазменных уровней фенитоина, следовательно, рекомендуется их мониторинг.

Антибиотики: одновременное применениеципрофлоксацина и аминогликозидов и бета-лактамных антибиотиков дает аддитивный и синергический эффект.

Эффекты на CYP: Ципрофлоксацин - сильный ингибитор CYP1A2 и слабый ингибитор CYP3A4.

Циклоспорин: при одновременном применении лекарственных препаратов, содержащих ципрофлоксацин и циклоспорин, наблюдалось транзиторное повышение концентрации креатинина в плазме. Следовательно, необходимо часто (дважды в неделю) контролировать концентрации креатинина в плазме у таковых пациентов.

Антагонисты витамина К: одновременное применение ципрофлоксацина с антагонистами витамина К может усиливать его антикоагулянтное действие.

Глибенкламид: в некоторых случаях одновременное применение ципрофлоксацина и глибенкламида может усиливать действие глибенкламида (гипогликемия).

Дулоксетин: в клинических исследованиях было установлено, что единовременное применение дулоксетина с сильными ингибиторами изофермента цитохром Р450 1А2, такими, как флувоксамин, может привести к повышению средней концентрации в моче и максимальной концентрации в плазме дулоксетина. Хотя нет клинических данных за возможное взаимодействие с ципрофлоксацином, сходных эффектов можно ожидать при их единовременном применении.

Ропинирол: было установлено в ходе клинического исследования, что единовременное применение ропинирола, являющегося ингибитором изофермента цитохром Р450 1А2 средней мощности, с ципрофлоксацином приводит к повышению средней концентрации в моче и максимальной концентрации в плазме ропинирола на 84 % и 60 %, соответственно. Рекомендуется мониторинг на предмет побочных эффектов, обусловленных ропиниролом и коррекция дозировок на протяжении и после единовременного применения с ципрофлоксацином.

Лидокаин: на здоровых людях было установлено, что единовременное применение лекарственных препаратов содержащих лидокаин, являющийся ингибитором изофермента цитохром Р450 1А2 средней мощности, с ципрофлоксацином, снижает клиренс внутривенно введенного лидокаина на 22 %. Хотя терапия лидокаином хорошо переносилась, в ходе единовременного применения может происходить возможное взаимодействие с ципрофлоксацином, приводящее к побочным эффектам.

Клозапин: по окончании единовременного применения 25 0 мг ципро-флоксацина с клозапином в течение 7 суток плазменные концентрации клозапина и N-десметилклозапина были повышены на 29 % и 31 %, соответственно. Рекомендуются клиническое наблюдение и адекватная коррекция дозировки клозапина в ходе и по окончании единовременного применения с ципрофлоксацином.

Силденафил: единовременное применение силденафила с ципрофлоксацином приводит к повышению средней концентрации в моче и максимальной концентрации в плазме силденафила приблизительно в два раза после пероральной дозировки в 50 мг единовременно с 500 мг ципрофлоксацина. Следовательно, следует проявлять осторожность при назначении комбинированной терапии с учетом риска и возможной пользы.

Продукты питания и молочные продукты: кальций в виде элемента питания не оказывает значительного влияния на всасывание. Однако, единовременное применение молочных продуктов или же напитков, обогащенных минеральными веществами (например, молоко, йогурт, апельсиновый сок, обогащенный минеральными веществами) с ципрофлоксацином следует избегать ввиду возможного снижения всасывания ципрофлоксацина.
Гепатоцитахципрофлоксацинде микросомальді тотығу белсенділігінің төмендеуі салдарынан ципрофлоксацин теофиллиннің (және басқа ксантиндердің, мысалы, кофеиннің), ішетін гипогликемиялық дәрілік заттардың, тікелей әсер етпейтін антикоагулянттарды Т1/2 ұзартады, протромбиндік индекстің төмендеуіне ықпал етеді.

Микробқа қарсы басқа ДЗ-мен (бета-лактамды антибиотиктермен, аминогликозидтрмен, клиндамицинмен, метронидазолмен) үйлестіргенде әдетте синергизм байқалады; Pseudomonas spp туындатқан жұқпаларда азлоциллинмен және цефтазидиммен; стрептококкты жұқпаларда - мезлоциллинмен, азлоциллинмен және басқа бета-лактамды антибиотиктермен; стафилококты жұқпаларда – изоксазолил пенициллиндермен және ванкомицинмен; анаэробты жұқпаларда - метронидазолмен және клиндамицинмен біріктіріп қолдануға болады.

Ципрофлоксацин циклоспориннің нефроуытты әсерін күшейтеді, сарысулық креатининнің артуы байқалады, мұндай емделушілерде бұл көрсеткішті аптасына 2 рет бақылау қажет.

Бір мезгілде қабылдағанда тікелей емес әсер ететін антикоагулянттардың әсерін күшейтеді.

Құрамында темір бар ДЗ-мен, сукральфатпен, құрамында магний, кальций және алюминий иондары бар антацидтік ДЗ-мен біріктіріп ішу арқылы қабылдау ципрофлоксацин сіңіуінің төмендеуіне әкеп соғады, сондықтан оны жоғарыда аталған ДЗ қабылдауға дейін 1-2 сағат бұрын немесе қабылдаудан кейін 4 сағат өткенде тағайындау керек.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ацетилсалицил қышқылын қоспағанда) құрысулардың даму қаупін жоғарылатады.

Диданозиннің құрамында болатын алюминий және магний иондарының кешені түзілуіне байланысты диданозин ципрофлоксациннің сңірілуін төмендетеді.

Метоклопрамид сіңірілуді жеделдетеді, бұл оның Сmax жету уақытының азаюына әкеп соғады.

Урикозуриялық ДЗ біріктіріп қолдану ципрофлоксацин шығарылуының (50 % дейін) баялауына және плазмалық концентрациясының жоғарылауына әкеп соғады.

Тизанидиннің Сmax 7 есе (4-тен 21 есеге дейін) және «концентрация-уақыт» қисығы астындағы көлемін (AUC) 10 есе (6-дан 24 есеге дейін) жоғарылатады, бұл артериялық қысымның айқын төмендеуіне және ұйқышылдыққа әкеп соғады.

Пробенецид: пробенецид ципрофлоксациннің бүйректік экскрециясын бұзады. Пробенецид пен ципрофлоксацинді бірге қолдану қан плазмасында ципрофлоксацин концентрациясын жоғарылатады.

Омепразол: ципрофлоксацин мен омепразолды бір мезгілде қолдану ципрофлоксациннің ең жоғары плазмалық концентрациясы мен орташа концентрациясының несепте аздап төмендеуіне әкеледі.

Теофиллин: сифлокс пен теофиллинді бір мезгілде қолданғанда соңғысының қандағы концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Мұндай жағдайларда теофиллиннің дозасын түзетіп отыру қажет.

Тизанидин: тизанидинмен бір мезгілде қабылдау қан сарысуында тизанидин концентрациясының жоғарылауына алып келеді, гипотензия ушығып, тыныштандыратын әсері күшейеді.

Кофеин: кейбір хинолондар, оның ішінде ципрофлоксацин кофеин клиренсін төмендетеді және оның қан сарысуынан жартылай шығарылу кезеңін ұзартуы мүмкін.

Метотрексат: метотрексаттың бүйректік өзекшелік тасымалдануы ципрофлоксацинді бір мезгілде қабылдағанда тежелуі, ал оның плазмада метотрексат деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Нәтижесінде метотрексат қабылдаумен байланысты уытты реакциялар қаупі жоғарылауы ықтимал. Сондықтан ципрофлоксацинмен емдеу бір мезгілде тағайындалған кезде метотрексат қабылдайтын емделушілер мұқият қадағалауда болулары тиіс.

Фенитоин: ципрофлоксацин мен фенитоинді бір мезгілде қабылдау фенитоиннің плазмалық деңгейлерінің жоғарылауына немесе төмендеуіне әкелуі мүмкін, демек, оларға мониторинг жүргізу ұсынылады.

Антибиотиктер: ципрофлоксацин мен аминогликозидтерді және бета-лактамды антибиотиктерді бір мезгілде қолдану аддитивті және синергиялық әсер береді.

CYP қатысты әсері: Ципрофлоксацин - CYP1A2 күшті тежегіші және CYP3A4 әлсіз тежегіші.

Циклоспорин: құрамында ципрофлоксацин және циклоспорин бар дәрілік препараттарды бір мезгілде қолданғанда плазмадағы креатинин концентрациясының транзиторлық жоғарылауы байқалған. Демек, мұндай емделушілерде плазмада креатинин концентрациясын жиі (аптасына екі рет) бақылап отыру қажет.

К витамині антагонистері: ципрофлоксацинді К витамині антагонистерімен бір мезгілде қолдану оның антикоагулянттық әсерін күшейтуі мүмкін.

Глибенкламид: кейбір жағдайларда ципрофлоксацин мен глибенкламидті бір мезгілде қолдану глибенкламидтің әсерін (гипогликемия) күшейтуі ықтимал.

Дулоксетин: клиникалық зерттеулерде дулоксетинді флувоксамин сияқты Р450 1А2 цитохром изоферменті күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану дулоксетин орташа концентрациясының несепте жоғарылауына және плазмада ең жоғары концентрациясына әкелуі мүмкін. Ципрофлоксацинмен ықтимал өзара әрекеттесуіне клиникалық деректер болмағанымен, ұқсас әсерлерін оларды бір мезгілде қолданғанда күтуге болады.

Ропинирол: клиникалық зерттеу барысында қуаты орташа цитохром Р450 1А2 изоферментінің тежегіші болып табылатын ропиниролды бір мезгілде ципрофлоксацинмен қолдану ропиниролдың несептегі орташа концентрациясы мен плазмадағы ең жоғары концентрациясының сәйкесінше 84 % және 60 % артуына әкелетіні анықталған. Ропиниролға негізделген жағымсыз әсерлер нысанасына мониторинг және ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолдану бойына және бір мезгілде қолданғаннан кейін дозаны түзету ұсынылады.

Лидокаин: сау адамдарда құрамында қуаты орташа цитохром Р450 1А2 изоферментінің тежегіші болып табылатын лидокаин бар дәрілік препараттарды ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолданудың көктамыр ішіне енгізілген лидокаин клиренсін 22 % төмендететіні анықталған. Лидокаинмен емдеу көтерімі жақсы болғанымен, бір мезгілде қолдану барысында жағымсыз әсерлерге әкелетін ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесу жүруі ықтимал.

Клозапин: 250 мг ципрофлоксацинді клозапинмен бір мезгілде қолдану аяқталғанда 7 тәулік ішінде клозапин мен N-десметилклозапиннің плазмалық концентрациялары сәйкесінше 29 % және 31 % жоғарылаған. Ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолдану барысында және аяқталған кезде клиникалық бақылау мен клозапиннің дозасын талапқа сай түзету ұсынылады.

Силденафил: силденафилді ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолдану силденафилдің несепте орташа концентрацииясының және плазмада ең жоғары концентрациясының шамамен екі есе жоғарылауына, 50 мг пероральді дозасын 500 мг ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолданудан кейін әкеледі. Демек, біріктірілген ем тағайындаған кезде қауіп мен ықтимал пайдасын ескере отырып, сақтық танытқан жөн.

Тамақ өнімдері және сүт өнімдері: кальций тамақтану элементі түрінде сіңуіне елеулі әсер етпейді. Алайда, ципрофлоксациннің сіңуін төмендету ықтималдығын ескере отырып, сүт өнімдерін немесе минералды заттармен байытылған сусындарды (мысалы, сүт, йогурт, минералды заттармен байытылған апельсин шырыны) ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолданбаған жөн.

Передозировка ципрофлоксациным в таблетках

Симптомы: усиление побочных эффектов препарата.

Лечение: специфический антидот неизвестен. Промывание желудка и другие меры неотложной помощи, тщательный контроль состояния пациента, обеспечение достаточного поступления жидкости. С помощью гемо- или перитонеального диализа может быть выведено лишь незначительное (менее 10 %) количество препарата.
Симптомдары: препараттың жағымсыз әсерлерінің күшеюі.

Емдеу: арнайы у қайтарғысы белгісіз. Асқазанды шаю және кезек күттірмес жәрдемнің басқа шаралары, емделушінің жай-күйін мұқият бақылау, сұйықтықтың жеткілікті көлемде түсуін қамтамасыз ету. Гемо-немесе перитонеальді диализдің көмегімен препараттың тек болымсыз (10 % аз) мөлшері ғана шығарылуы мүмкін.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

При пероральном приеме ципрофлоксацин быстро и достаточно полно всасывается из желудочно-кишечного тракта (ЖКТ) (преимущественно в 12-перстной и тощей кишке). Прием пищи замедляет всасывание, но не изменяет максимальную концентрацию (Сmax) и биодоступность. Биодоступность - 50-85 %, объем распределения – 2-3,5 л/кг, связь с белками плазмы – 20-40 %. Время достижения максимальной концентрации (ТСmax) при пероральном приеме – 60-90 мин, Сmax линейно зависит от величины принятой дозы и составляет при дозах 250 и 500 мг соответственно 1,2 и 2,4 мкг/мл. Через 12 ч после приема внутрь 250 и 500 мг концентрация препарата в плазме снижается до 0,1 и 0,2 мкг/мл соответственно.

Ципрофлоксацин хорошо распределяется в тканях организма (исключая ткань, богатую жирами, например нервную ткань). Концентрация в тканях в 2-12 раз выше, чем в плазме. Терапевтические концентрации достигаются в слюне, миндалинах, печени, желчном пузыре, желчи, кишечнике, органах брюшной полости и малого таза (эндометрии, фаллопиевых трубах и яичниках, матке), семенной жидкости, ткани простаты, почках и мочевыводящих органах, легочной ткани, бронхиальном секрете, костной ткани, мышцах, синовиальной жидкости и суставных хрящах, перитонеальной жидкости, коже.В спинномозговую жидкость (СМЖ) проникает в небольшом количестве, где его концентрация при отсутствии воспаления мозговых оболочек составляет 6-10 % от таковой в сыворотке крови, а при воспаленных – 14-37 %. Ципрофлоксацин хорошо проникает также в глазную жидкость, бронхиальный секрет, плевру, брюшину, лимфу, через плаценту, Концентрация ципрофлоксацина в нейтрофилах крови в 2-7 раз выше, чем в сыворотке крови.

Активность несколько снижается при значениях рН менее 6.

Ципрофлоксацин метаболизируется в печени (15-30 %) с образованием малоактивных метаболитов (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксоципрофлоксацин, формилципрофлоксацин).

Период полувыведения (Т1/2) – около 4 ч, при хронической почечной недостаточности (ХПН) – до 12 ч. Выводится в основном почками путем канальцевой фильтрации и канальцевой секреции в неизмененном виде (40-50 %) и в виде метаболитов (15 %), остальная часть с калом.

Почечный клиренс – 3-5 мл/мин/кг; общий клиренс – 8-10 мл/мин/кг. При ХПН (клиренс креатинина (КК) выше 20 мл/мин) процент выводимого через почки препарата снижается, но кумуляции в организме не происходит вследствие компенсаторного увеличения метаболизма препарата и выведения через ЖКТ.
Ішу арқылы қабылдағанда ципрофлоксацин асқазан-ішек жолынан (АІЖ) (негізінен 12 елі ішек пен аш ішекте) жылдам және жеткілікті түрде толықтай сіңеді. Тамақтану сіңуін баяулатады, бірақ ең жоғары концентрациясын (Сmax) және биожетімділігін өзгерпейді. Биожетімділігі - - 50-85 %, таралу көлемі - 2-3,5 л/кг, плазма ақуыздарымен байланысуы - 20-40 %. Ішу арқылы қабылдағанда ең жоғарғы концентрациясына жету уақыты (ТСmax) - 60-90 мин, Сmax қабылдаған дозаның шамасына байланысты және 250 және 500 мг дозаларда тиісінше 1,2 және 2,4 мкг/мл құрайды. 250 және 500 мг ішке қабылған соң плазмада препарат концентрациясы 12 сағ кейін сәйкесінше 0,1 және 0,2 мкг/мл дейін төмендейді.

Ципрофлоксацин (майларға бай тіндерді, мысалы жүйке тіндерін қоспағанда) организм тіндерінде жақсы таралады. Тіндердегі концентрациясы плазмадағыға қарағанда 2-12 есе жоғары болады. Сілекейде, бадамша безінде, бауырда, өт қабында, өтте, ішекте, құрсақ қуысы мен кіші жамбас ағзаларында (эндометрийде, фаллопия түтіктерінде және аналық бездерде, жатырда), ұрық сұйықтығында, простата тінінде, бүйрек пен несеп шығару ағзаларында, өкпе тінінде, бронхтық сөліністе, сүйек тінінде, бұлшық еттерде, синовиальді сұйықтық пен буын шеміршектерінде, перитонеальді сұйықтықта, теріде емдік концентрацияларына жетеді. Жұлын сұйықтығына (ЖС) аздаған мөлшерде өтеді, ми қабының қабынуы болмаса, оның ондағы концентрациясы қан сарысуындағы осындай көлемінің 6-10 %, ал қабынулар болғанда - 14-37% құрайды. Ципрофлоксацин сондай-ақ көз сұйықтығына, бронхтық сөлініске, плевраға, құрсаққа, лимфаға, плацента арқылы да жақсы өтеді. Ципрофлоксациннің қан нейтрофилдеріндегі концентрациясы қан сарысуындағысына қарағанда 2-7 есе жоғары болады.

рН мәні 6-дан аз болғанда белсенділігі біршама төмендейді.

Ципрофлоксацин белсендігі аз метаболиттерді (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксоципрофлоксацин, формилципрофлоксацин) түзе отырып бауырда (15-30 %) метаболизденеді.

Жартылай шығарылу кезеңі (Т1/2) - 4 сағатқа жуық, бүйректің созылмалы жеткіліксіздігінде (БСЖ) -12 сағатқа дейін. Өзекшелік сүзілу және өзекшелік сөлініс жолымен өзгермеген күйінде негізінен бүйрек арқылы (40-50 %) және метаболиттер түрінде (15 %), қалған бөлігі нәжіспен шығарылады.

Бүйрек клиренсі – 3-5 мл/мин/кг; жалпы клиренсі – 8-10 мл/мин/кг. БСЖ кезінде (креатинин клиренсі (КК) 20 мл/мин жоғары болғанда) бүйрек арқылы шығарылатын препараттың пайызы төмендейді, бірақ препарат метаболизмінің компенсаторлы артуы мен АІЖ арқылы шығарылуы салдарынан организмде жинақталуы болмайды.

Фармакодинамика

Ципрофлоксацин - противомикробный препарат широкого спектра действия, производное хинолина, подавляет бактериальную ДНК-гиразу (топоизомеразыII и IV, ответственные за процесс суперспирализации хромосомной ДНК вокруг ядерной РНК, что необходимо для считывания генетической информации), нарушает синтез ДНК, рост и деление бактерий; вызывает выраженные морфологические изменения (в т.ч. клеточной стенки и мембран) и быструю гибель бактериальной клетки.

Действует бактерицидно на грамотрицательные организмы в период покоя и деления (т.к. влияет не только на ДНК-гиразу, но и вызывает лизис клеточной стенки), на грамположительные микроорганизмы – только в период полувыведения.

Низкая токсичность для клеток макроорганизма объясняется отсутствием в них ДНК-гиразы. На фоне приема ципрофлоксацина не происходит параллельной выработки устойчивости к другим антибиотикам, не принадлежащим к группе ингибиторов гиразы, что делает его высокоэффективным по отношению к бактериям, которые устойчивы, например к аминогликазидам, пенициллинам, цефалоспоринам, тетрациклинам и многим другим антибиотикам.

К ципрофлоксацину чувствительны грамотрицательные аэробные бактерии: энтеробактерии (Escherichiacoli, Salmonellaspp., Shigellaspp., Citrobacterspp., Klebsiellaspp., Enterobacterspp., Proteusmirabilis, Proteusvulgaris, Serratiamarcescens, Hafniaalvei, Edwardsiellatarda, Providenciaspp., Morganellamorganii, Vibriospp., Yersiniaspp.), другие грамотрицательные бактерии (Haemophilusspp., Pseudomonasaeruginosa, Moraxellacatarrhalis, Aeromonasspp., Pasteurellamultocida, Plesiomonasshigelloides, Campylobacterjejuni, Neisseriaspp.), некоторые внутриклеточные возбудители - Legionellapneumophila, Brucellaspp., Listeriamonocytogenes, Mycobacteriumtuberculosis, Mycobacteriumkansasii;

грамположительные аэробные бактерии: Staphylococcusspp. (Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus), Streptococcus spp. (St reptococcuspyogenes, St reptococcus agalactiae). АктивенвотношенииBacillusanthracisinvitro.

Большинство стафилококков, устойчивых к метициллину, резистентны и к ципрофлоксацину. Чувствительность Streptococcuspneumoniae, Enterococcusfaecalis, Mycobacteriumavium (расположенных внутриклеточно) – умеренная (для их подавления требуются высокие концентрации).

К препарату резистентны: Bacteroidesfragilis, Pseudomonascepacia, Pseudomonasmaltophilia, Ureaplasmaurealyticum, Clostridiumdifficile, Nocardiaasteroids. Не эффективен в отношении Treponemapallidum.

Резистентность развивается крайне медленно, поскольку, с одной стороны, после действия ципрофлоксацина практически не остается персистирующих микроорганизмов, а с другой – у бактериальных клеток нет ферментов, инактивирующих его.
Ципрофлоксацин – микробтарға қарсы әсер ету ауқымы кең препарат, хинолин туындысы, бактериялық ДНК-гиразаны (ядролық РНҚ айналасындағы хромосомды ДНҚ суперспирализация үдерісі үшін жауапты II және IV топоизомеразаны, бұл генетикалық ақпаратты оқу үшін қажет) бәсеңсітеді, ДНҚ синтезін, бактериялардың өсуі мен бөлінуін бұзады; айқын морфологиялық өзгерістерді (соның ішінде жасуша мен жарғақша қабырғасының) және бактериялық жасушаның тез қырылуын туындатады.

Грамтеріс организмдерге (тек ДНҚ гиразаға ғана әсер етіп қоймай, жасуша қабырғасының лизисін де туындататындықтан) тыныштық пен бөліну кезеңінде, грамоң микроорганизмдерге – тек жартылай шығарылу кезеңінде бактерицидті әсер етеді.

Макроорганизм жасушалары үшін уыттылығының төмен болуы оларда ДНҚ-гиразаның болмауымен түсіндіріледі. Ципрофлоксацинді қабылдау аясында гираза тежегіштерінің тобына жатпайтын басқа антибиотиктерге параллельді төзімділігі пайда болмайды, бұл мысалы, аминогликазидтерге, пенициллиндерге, цефалоспориндерге, тетрациклиндер мен басқа да көптеген антибиотиктерге төзімді бактерияларға қарсы оның тиімділігін жоғарылатады.

Ципрофлоксацинге грамтеріс аэробты бактериялар сезімтал: энтеробактериялар (Escherichiacoli, Salmonellaspp., Shigellaspp., Citrobacterspp., Klebsiellaspp., Enterobacterspp., Proteusmirabilis, Proteusvulgaris, Serratiamarcescens, Hafniaalvei, Edwardsiellatarda, Providenciaspp., Morganellamorganii, Vibriospp., Yersiniaspp.), басқа грамтеріс бактериялар (Haemophilusspp., Pseudomonasaeruginosa, Moraxellacatarrhalis, Aeromonasspp., Pasteurellamultocida, Plesiomonasshigelloides, Campylobacterjejuni, Neisseriaspp.), кейбір жасушаішілік қоздырғыштар - - Legionellapneumophila, Brucellaspp., Listeriamonocytogenes, Mycobacteriumtuberculosis, Mycobacteriumkansasii;

грамоң аэробты бактериялар: Staphylococcusspp. (Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus), Streptococcus spp. (St reptococcuspyogenes, St reptococcus agalactiae). Bacillusanthracisinvitro қатысты белсенді.

Метициллинге төзімді көптеген стафилококтар, ципрофлоксацинге де төзімді. Streptococcuspneumoniae, Enterococcusfaecalis, Mycobacteriumavium (жасуша ішінде орналасқандарының) сезімталдығы - орташа (оларды бәсеңдету үші жоғары концентрациялар қажет).

Препаратқа төзімді: Bacteroidesfragilis, Pseudomonascepacia, Pseudomonasmaltophilia, Ureaplasmaurealyticum, Clostridiumdifficile, Nocardiaasteroids. Treponemapallidum қатысты тиімді емес.

Төзімділігі өте баяу дамиды, өйткені бір жағынан ципрофлоксациннің әсер етуінен кейін іс жүзінде персистирлейтін микроорганизмдер қалмайды, ал екінші жағынан – бактериялық жасушаларда оны әсерсіздендіретін ферменттер жоқ.

Упаковка и форма выпуска

Таблетки, покрытые оболочкой, 0,25 г и 0,5 г. 10 таблеток по 250 мг, 5 таблеток по 500 мг в контурные ячейковые упаковки из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой лакированной печатной. 1 контурную ячейковую упаковку с 10 таблетками по 250 мг, 2 контурные ячейковые упаковки с 5 таблетками по 500 мг с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачки из картона.
Қабықпен қапталған таблеткалар, 0,25 г және 0,5 г. 250 мг-ден 10 таблетка, 500 мг-ден 5 таблетка поливинилхлоридті үлбірден және баспалы лакталған алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 250 мг-ден 10 таблетка бар 1 пішінді ұяшықты қаптама, 500 мг-ден 5 таблетка бар 2 пішінді ұяшықты қаптама медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынады.